Herkesin korkuları vardır bu hayatta. Büyük ya da küçük herkesi korkutan şeyler. Fakat bu his,korku, bir şey değiştirir mi hayatımızda? Korkunun ecele faydası yoktur demişler. Aslında çok ta doğru demişler. Neyden korkarsanız korkun eger olacagı varsa olur. Korkunuz sızı hıc bır zaman bır adım ılerıye tasımaz tam tersıne panık, bunalım, paranoyaklaşmaya itip geri adımlar attırır size.
Korkuları olan bir insanım. Yılanlardan cok korkarım mesela. Fakat farkına vardım ki bu korku bana hıc yarar saglamamıs bugune kadar. Eğer o yılan benı incitecekse bir sekilde incitir. Biraz fazla mı kaderci yoksa.. Bu aralar birde kaybetmekten korkar oldum. Sevdiğim insanı kaybetmekten, hemde bayaa korkar olmuşum. Şuan farkettim ki bunun da bır yararı yok bana. O insan gidecekse her sekılde gidecek. Kafasına koymuşsa bir kere gitmeyi, o an gitmiştir zaten fiziksel varlığın hiç bir önemi kalmaz. Korkuyorum, üzülüyorum. Bu ikisini birbirine cok karıstırdım aslında. Ama her zaman baglı değillermiş birbirlerine. Korksam da korkmasam da üzüntü olabiliyor. üzüntüden de kaçış olmuyor her zaman en azından henüz okadar kalpsiz değilim sanırım. Ama bir de korkuyu bunun üzerine ekleyip daha kötü şeylere tetiklemesine izin vermemek lazım.
Çok gereksiz ve anlamsız olarak nitelesem de geri adımlar attırdığı için pek de öyle bir his olmasa gerek. yine de korkmak yerine yüzleşmek lazım bazen. Tabii ki gidip yılan dolu bir kafese atmayacagım kendımı ama günlerimi de onunla karşılasacagım gunu dusunerek gecırmeyecegım artık. kaybetmek mi? artık o gunu dusunerek yasamayacagım. üzüntü mü? Şu an oldugumdan daha kötüsünün olacağını sanmıyorum. Yani her türlü üzüntü olacaksa extradan korkmak nıye olsun ki. Bir kez daha düşündüm de harbiden doğru demişler lafı ' korkunun ecele faydası yoktur.'.
No comments:
Post a Comment